Connect with us

Published

on

Sumilir angin wengi iki,
nambahi kangen roso ati,
yen kelingan esemmu wong manis,
atiku koyo diiris.


Neng opo kowe telat teko,
neng opo kowe ora kondho,
mbiyen mbiyen sopo sing marai,
nganti tuwuh tresno iki,
sopo sing nyirami.

Banyu kali miline ono segoro,
ati iki rasane keloro-loro.
Umpamane disik kowe gelem crito,
tresnamu ono sing nduweni.

Sak tenane ora lilo,
sak tenane sayang,
sak tenane aq gelo
medhotake roso tresno.

Senadyan ndisik wong liyo,
sing nduweni roso tresno.
Senadyan ndisik wong liyo,
nanging aku tetep loro.

Opo aku sing kleru,
opo kowe sing kleru
opo iki pancen nasibku

Advertisement
Comments